پارازیت های ماهواره ای :
در کل به دو نوع تقسیم می شوند.
1 - ارسال پرازیت بر روی ماهواره
2 – ارسال پارازیتهای محلی
1-ارسال بر روی ماهواره : این تکنولوژی بسیار بسیار
پیشرفته است و تنها بعضی از کشود های دنیا این تکنولوژی را دارند ( ایران
هم این تکنولوژی را خریداری کرده ) . در این تکنولوژی شما باید با آنتنهای
بسیار بزرگ و فرستنده های بسیار قوی که دارای پهنای باند باریکی هستند (
پهنای باند باریک به دلیل این است که ما یک کانال فرکانسی را هدف گیری کنیم
و نه بیشتر ) از زمین بر روی ماهواره امواجی را با همان فرکانس به سمت
آنتن اصلی ماهواره پرتاب کنیم. این امواج پس از 36000 کیلومتر به آنتن اصلی
می رسد و سپس منعکس شده و یک سیگنال الکتریکی مزاهم را در LNB ماهواره
ایجاد می کند که باعث اختلال در امواج ارسالی برای آن کانال فرکانسی می
شود. چون مدلاسیون در حوزه زمان است طبیعی است برای تمام شبکه هایی که در
همان فرکانس نیز هستند اختلال ایجاد نی شود.
این پرارازیتها کوچکترین مشکلی برای سلامتی ایجاد نمی کنند.
فقط ممکن نست اعصاب طرفداران آن شبکه تلویزیونی را خراب کنند که طبیعی است.
2- ارسال پارازیتهای محلی : این روش بسیار ساده تر است
و نیاز به تکنولوژی پیشرفته ای ندارد. در این روش بر روی دکلهای مخابراتی
یا دکلهای دیگر فرستنده های ارسال پارازیتنسب می شود. تا یک سیگنال مزاحم
با همان فرکانس ارسالی از ماهواره ( فرکانس شبکه ای که می خواهیم خراب شود)
ارسال کند. البته این سیگنال مزاحم علاوه بر شبکه مورد نظر تمام شبکه هایی
که روی همان فرکانس نیز ارسال می شوند خراب خواهد کرد.
به علت فرکانس بسیار بالا برای ارسال پارازیت محلی باید بر
روی دکل چندین آنتن بشقابی در تمام جهات قرار داد تا تمام اطراف را پوشش
دهد علاوه بر این. به علت فرکانس بسیار بالا رفتار سیگنال شبیه به نور است
یعنی هنگام برخورد با سطوح مختلف ( مانند دیوار ها – خود دیش – اجسام فلزی -
... ) برگشت می کنند. پس از باز تاب ممکن است قسمتی کوچکی از آنها وارد
LNB شده و به علت یکسان بودن فرکانس با سیگنال مطلوب تقویت شده و کانال
مورد نظر را کور می کنند. باید توجه داشت که سیگنال دریافتی از ماهواره
بسیار بسیار ضعیف است ( حدود چند میکرو وات بر متر مربع ) ولی سیگنال
پارازیت قوی ( چند ده وات ) است. بنا براین اگر فقط حدود چند میکرو از توان
پارازیت پس ار بازتابهای مکرر بتواند خود را به LNB برساند. برای کود کردن
شبکه مطلوب کفایت می کند.
از مزایای این روش آسان بودن و عدم احتیاج به تجهیزات بسیار
گران قیمت و عدم نیاز به پاسخ گویی به کشور صاحب ماهواره است ( چون پارازیت
بر روی ماهواره نیست ).
این روش معایب بسیاری نیز دارد از جمله اینها .
1- بیماری زا بودن : این امواج بشدت بیماری زا هستند و موجب سرطان و سردرد می شوند.
2- محدوده پوشش کوچک : تمام ساختمانها مانند آپارتمانها و
برجها برای سیگنال یارازیت یک مانع ایجاد می کنند. یعنی در پشت خود یک سایه
درست می کنند که در آن سایه پارازیت نیست یا بسیار کم است و نمی تواند خود
را به LNB برساند.
3- به علت فرکانس بسیار بالا این امواج با انحنای زمین کج
نمی شوند بنا بر این در بهترین حالت ( در بیابان ) یک دایره به شعاع 20
کیلومتر را بیشتر نمی توانند پوشش دهند افزایش قدرت نیز باعث افزایش پوشش
نمی شود. در محیط شهر به علت ساختمانها محدوده اثر پارازیت به 1 الی 2
کیلومتر محدود می شود.
راه مقابله با پارازیت ها : قبل از مقابله باید به فکر سلانتی خود باشیم خوشبختانه
این امواج قادر به عبور از دیوار و توری فلزی نیستند. و در عبور از شیشه
هم به شدت تضعیف می شوند طوری که دیگر هیچ خطری ندارند. بنابر این محیط
خانه کاملا امن و سالم است و هیچ خطری وجود ندارد. حتی اکر در مجاورت یک
منبع قوی پارازیت زندگی کنید. برای دریافت شبکه های ماهواره ای اگر خیلی
نزدیک به مبع پارازیت هستید. کار زیادی نمیتوان کرد اما اگر اندکی فاصله
دارید. راههایی وجود دارد از بهترین آنها این است که آنتن بشقابی خود را
پایین ( در گوشه حیاط ) بگذارید. اگر هم در آپارتمان هستید بستگی به شانس
دارد شاید یک برج برای شما سایه ای ایجاد کرده باشد و شاید هم ساختمان شما
باید برای دیگران سایه ایجاد کند.