دو راهی
از من جواب خواهی؟ ماندم سر دوراهی
این راه یا که آن راه؟ از دل کشیدم آهی
یک گام از سپیدی فرق است تا سیاهی
با تو چگونه گویم؟ ترسم ازین تباهی
پس فکر کن که آیا عشق است یا نگاهی
من خود چشیدم از عشق دانم که بی گناهی
عشقت فزون نگردد تا از خودت نکاهی
این یا حقیقت توست یا یک خیال واهی
این عشق چاه فقرست یا پلکان شاهی
در چشم تو صوابست عین خطاست گاهی
پیروزی ات زمانی ست دریا شود چو ماهی
شرط تولد توست مرگ زیاده خواهی
این ست پاسخ من شعرم دهد گواهی
بعد از شکست ماند اندوه روسیاهی
